top of page
Zoeken

Hoeveel leiders weten dat dit over hen gezegd wordt?

  • beevanhecke
  • 16 mrt
  • 2 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 19 mrt

Je bedoelt het oprecht goed. Want laat ons eerlijk zijn: geen enkele leidinggevende staat 's morgens op met de gedachte "vandaag ga ik mijn team kleineren." En toch gebeurt het vaker dan we denken. Lees even mee.



Deze week sprak ik met een medewerker. Ze werkte al een hele tijd met plezier bij haar organisatie, maar iets was veranderd.

"Ik heb een nieuwe leidinggevende," vertelde ze. "Ik vind het maar niks. Bij de vorige kregen we veel vrijheid en verantwoordelijkheid. Nu wordt alles gecontroleerd. Collega's vertrekken. Eén voor één. En ik leer minder bij, net de reden waarom ik hier ben begonnen."

Ze noemde haar leidinggevende een micromanager. Niet kwaad bedoeld, eerder teleurgesteld.


En ik dacht: hoeveel leiders weten dat dit over hen gezegd wordt?


Je bedoelt het oprecht goed.

Want laat ons eerlijk zijn: geen enkele leidinggevende staat 's morgens op met de gedachte "vandaag ga ik mijn team kleineren."

  • Je controleert omdat je kwaliteit belangrijk vindt.

  • Omdat je de eindverantwoordelijkheid draagt.

  • Omdat er eerder iets fout ging.

  • Omdat jij zo geleerd hebt wat goed leiderschap is.


En toch... kan wat jij voelt als betrokkenheid, door je team gevoeld worden als wantrouwen.

Dat is geen verwijt.


Wat ziet je team dat jij misschien niet ziet?



Leidersstijl is een spiegel die anderen voor jou vasthouden. Jij ziet hem zelf het minst.


Misschien klinkt dit bekend?

  • Je vraagt om updates, maar eigenlijk wil je zeker zijn dat het goed gaat.

  • Je geeft feedback op details die er eigenlijk minder toe doen, maar het voelt voor jou wel belangrijk.

  • Je vindt delegeren moeilijk, want je weet hoe het 'hoort'.

  • Als iets fout loopt, is jouw eerste reflex: meer controleren.



De prijs die betaald wordt

Wanneer mensen minder vrijheid en verantwoordelijkheid krijgen, gebeurt er iets onbewust: ze stoppen met meedenken. Ze wachten op instructies. Ze doen wat gevraagd wordt, en niet meer.


Niet omdat ze lui zijn. Maar omdat ze geleerd hebben dat hun initiatief toch gecorrigeerd wordt.


En dan vertrekken de beste mensen. De mensen met andere opties. Die achterblijven, doen mee, maar zijn er niet echt meer bij.


Dat is de echte prijs.


Als je dit leest en er iets in je kriebelt; een licht ongemak, een herkenning, of net een defensieve reflex; dan is dat precies de plek om te beginnen.

Gewoon om te kijken wat er is.


  • Wat wil ik eigenlijk bereiken met mijn manier van leidinggeven?

  • Wat zou er gebeuren als ik meer losliet?

  • Wat maakt dat ik dat moeilijk vind?


Wil je dit verder onderzoeken?

Op 30 maart organiseer ik een sessie speciaal voor leiders. Daar nemen we de ruimte en focus om samen te kijken naar jouw stijl en patronen, en wat er mogelijk wordt als je ze kent.

 
 
 

Opmerkingen


bottom of page